Evet sevgili blog okurlarım uzun bi aradan sonra tekrar Merhaba.
Bu gün Türk Dili Ve Edebiyatı dersinden çıkar çıkmaz Döndü hocamızın eziyet olarak nitelendirdiği bir huyunu yani ders sonun da öykü anlatması olayının bana verdiği zevki sizlerle paylaşmak istedim.
Öykü şöyle Başlıyor;Dünya yaratıldıktan hemen sonra bütün duygular dünyaya gelmiş.insanoğlunu beklemeye başlamışlar.zaman geçmiş zaman geçmiş ama insanoğlu gelmemiş duyguların canı sıkılmaya başlamış.En sonunda bi gün duygular sıkıntıdan patlamak üzere iken çılgınlık birden atılmış "Hadi saklambaç oynayalım" demiş.Bu fikir bütün duyguların çok hoşuna gitmiş tabi hiç bir duygu çılgınlığı arayacak kadar çılgın olmadığı için çılgınlık ebe olmuş.çılgınlık saymaya ve bütün duygular saklanmaya başlamış.Hoş görü ayın ucuna saklanmış,yalan taşın altına saklanayım derken gölün dibine düşmüş,hırs deniz dalgalarının arasına ve sırasıyla bütün duygular saklanmış.Aşk saklanacak bi yer arıyormuş ama bulamamış çılgınlık saymış saymış 99,100 derken aşk kendini güllerin arasına atmış.çılgınlık Hoş görüyü ayda,yalanı gölün dibinde hırsı denizin dalgalarında buluvermiş ama aşkı aramış aramış bulamamış.Sonunda haset dayanamayıp çılgınlığa Aşkın güllerin arasında olduğunu söylemiş.Çılgınlık eline bi sopa alıp başlamış güllerin arasına batırmaya taki güllerin arasından acı bir ses gelene kadar.Ve aşk güllerin arasından çıkmış elleri gözlerinin üstünde gözlerinden kangelir bir vaziyette.Çılgınlık pişman olmuş ben ne yaptım sana,hatamı nasıl telafi edeceğim diyerek.Aşk gülümseyerek "olan oldu yapacak bir şey yok gözlerimi bana geri veremessin!Ama ömür boyu benim klavuzum olabilirsin"demiş.O gün bu gündür aşk çılgınlık olmadan yürümez çılgınlık aşktan vazgeçmezmiş ve rivayete göre güller rengini aşkın kanından almış...

Döndü hocamıza sevgilerle